Robert Bukowczan oddał już 102 litry krwi. Żołnierz i krwiodawca z 2 Lubelskiej Brygady Obrony Terytorialnej zaczął blisko 40 lat temu, gdy na pierwsze oddanie krwi zabrał go ojciec. Jego śladem poszli żona, dwaj synowie i koledzy z wojska. Za swoją działalność otrzymał drugi Złoty Krzyż Zasługi.

Od pierwszej donacji z ojcem do 102 litrów krwi

Honorowe krwiodawstwo stało się też rodzinną tradycją. Krew oddają żona Roberta Bukowczana i jego dwaj synowie. Sam żołnierz od kilkudziesięciu lat działa w Polskim Czerwonym Krzyżu, a jako wiceprezes Klubu Honorowych Dawców Krwi przy MPK Lublin angażuje się w organizowanie zbiórek i zachęcanie kolejnych osób do oddawania krwi.

O tym, dlaczego robi to od tylu lat, mówi krótko:

To nie jest hobby. To chęć niesienia pomocy ludziom, którzy jej potrzebują.

Do oddawania krwi zachęcił też kolegów z wojska

Robert Bukowczan służy w 2 Lubelskiej Brygadzie Obrony Terytorialnej od 2018 roku. Do wojska wstąpił razem z synem. Jest żołnierzem 21 Lubelskiego Batalionu Lekkiej Piechoty.

W brygadzie od lat zachęca kolegów do honorowego krwiodawstwa. Wielu żołnierzy właśnie za jego namową po raz pierwszy zgłosiło się do oddania krwi. Część z nich została regularnymi dawcami.

Drugi Złoty Krzyż Zasługi dla żołnierza 2 LBOT

We wrześniu 2026 roku Robert Bukowczan odebrał w Belwederze Złoty Krzyż Zasługi nadany przez Prezydenta RP. To już drugi raz, gdy został uhonorowany tym odznaczeniem państwowym. Wyróżnienie otrzymał za wieloletnią działalność na rzecz honorowego krwiodawstwa i propagowanie idei Polskiego Czerwonego Krzyża.

Na jego koncie jest również „Kryształowe Serce”, najwyższe odznaczenie Polskiego Czerwonego Krzyża przyznawane za wybitne zasługi w rozwoju Ruchu Honorowego Krwiodawstwa.

Pomagał na Wołyniu, podczas pandemii i powodzi

Na oddawaniu krwi jego działalność się nie kończy. Przez blisko dziesięć lat wyjeżdżał z wolontariuszami na Wołyń, gdzie zajmował się przywracaniem pamięci o zapomnianych polskich mogiłach.

Podczas pandemii COVID-19 wspierał działania związane z zabezpieczaniem placówek medycznych. Angażował się również w pomoc mieszkańcom terenów dotkniętych powodzią.

Szczególnie zapamiętał dramat powodzian, którzy w jednej chwili stracili dorobek całego życia. Jak przyznaje, służba i takie doświadczenia nauczyły go pokory.

Na pomaganie ciągle brakuje mu czasu

Robert Bukowczan nadal łączy służbę wojskową z pracą społeczną, działalnością w PCK i organizowaniem zbiórek krwi.

Zapytany, jak znajduje czas na tak wiele zajęć, odpowiada:

Doba dla mnie jest za krótka. Za mało, za mało czasu.