Dudek (Upupa epops) został wybrany Ptakiem Roku 2026 w Polsce w internetowym plebiscycie portalu ptakroku.pl. Zdobył 24,51% głosów, a za nim uplasowały się: wrona siwa (11,43%) i muchołówka mała (10,61%). Głosowanie zakończyło się 31 grudnia 2025 r. o 23:59:59, a ostatni głos oddano tego samego dnia o 22:53.
Wybór Ptaka Roku 2026 w Polsce rozstrzygnęli internauci portalu ptakroku.pl. Zwycięzca od początku był łatwy do zapamiętania: dudek to ptak, którego trudno pomylić z innym, nawet jeśli ktoś nie śledzi na co dzień świata przyrody. Wyniki były jasne: dudek zebrał 24,51% głosów, a kolejne miejsca zajęły wrona siwa i muchołówka mała.
Organizatorzy podali też dokładną metrykę zakończenia plebiscytu: konkurs domknął się 31.12.2025 o 23:59:59, a ostatnia osoba zagłosowała o 22:53.
W plebiscycie brali udział internauci z Polski oraz z 21 innych krajów – od Norwegii, Finlandii i Szwecji, przez m.in. USA, Niemcy, Niderlandy, Wielką Brytanię, Włochy, Czechy, Francję, Bułgarię, Irlandię, Szwajcarię, Rumunię, Ukrainę, Austrię, Turcję i Mołdawię, aż po Indie, Australię i Nową Zelandię. Suma ważnych głosów z zagranicy stanowiła jednak 0,86% wszystkich oddanych głosów.
W materiale wskazano, że istotny wpływ na rozpoznawalność głosowania miała publikacja na portalu National Geographic z 21 grudnia 2025 r., godz. 14:31. Jej autorem był Aleksander Kusznir. Po ukazaniu się tej informacji wiele osób miało dowiedzieć się o plebiscycie i oddać głos.
Dudek to jeden z najbardziej charakterystycznych ptaków spotykanych w Polsce. Ma ciepłe, rudopomarańczowe ubarwienie, a skrzydła i ogon przecinają wyraźne czarno-białe pasy. Najbardziej efektowny element jego wyglądu to wachlarzowaty czub na głowie. Zwykle nosi go złożonego, ale gdy jest pobudzony, zaniepokojony albo podczas zalotów, potrafi rozłożyć go niczym koronę.
W Polsce dudek jest ptakiem lęgowym, który pojawia się późną wiosną – najczęściej w kwietniu lub maju – po powrocie z zimowisk w Afryce. Preferuje krajobrazy otwarte i półotwarte: skraje lasów, łąki, pastwiska, stare sady oraz tereny rolnicze z pojedynczymi drzewami. Istotne są dla niego miejsca lęgowe: dziuple w starych drzewach, szczeliny w murach, budynkach gospodarczych, a także budki lęgowe.
Dudek nie buduje klasycznego gniazda. Jaja składa bezpośrednio w wybranej kryjówce.
Jednym z najbardziej niezwykłych elementów biologii dudka jest obrona gniazda. Samica wysiadująca jaja oraz pisklęta wytwarzają wydzielinę o bardzo intensywnym, nieprzyjemnym zapachu, porównywanym do rozkładającego się mięsa. W połączeniu z brakiem sprzątania gniazda działa to jak skuteczny mechanizm odstraszający drapieżniki i pasożyty. W materiale zaznaczono też, że zapach pełni funkcję antybakteryjną, co zwiększa szanse przeżycia młodych.
Dudek jest ptakiem owadożernym i odgrywa ważną rolę w ekosystemie. Żywi się głównie dużymi owadami: chrząszczami, świerszczami, mrówkami oraz ich larwami. Wyszukuje je na ziemi, używając długiego, cienkiego i lekko zakrzywionego dzioba, którym systematycznie sonduje podłoże. Złapane ofiary potrafi uderzać o ziemię, by pozbyć się twardych części ciała przed połknięciem.
W materiale opisano też jego zachowania podczas żerowania: dudki chętnie szukają chrząszczy na odchodach zwierzęcych i w kupach gnoju, wolą gołą ziemię lub miejsca z krótko przyciętą trawą, a spłoszone odlatują i po wylądowaniu znów unoszą czub.
Dudki są monogamiczne i tworzą silne więzi z partnerami. Gniazdują w zagłębieniach, takich jak dziuple drzew, i potrafią wracać do tego samego miejsca rok po roku. W zalotach samiec podnosi i opuszcza pióra na czubku głowy, a oba ptaki wydają serię głosów i ścigają się. Samce i samice wyglądają bardzo podobnie, choć samice mają zwykle nieco bardziej matowe upierzenie.
Nazwa „dudek” wprost odnosi się do głosu ptaka. Podobnie w łacinie: Upupa ma naśladować jego nawoływanie, a człon epops (z greki) także odnosi się do tego dźwięku. W materiale wspomniano o charakterystycznym, miękkim brzmieniu przypominającym „hup-hup-hup”.
W polskiej awifaunie dudek uchodzi za gatunek nieliczny i lokalny. Jego liczebność ma spadać głównie przez intensyfikację rolnictwa, stosowanie pestycydów oraz zanik starych drzew i tradycyjnych zabudowań, które dawały miejsca lęgowe. W materiale podkreślono, że wciąż można go spotkać w sprzyjających siedliskach.
Dudek w Polsce jest objęty ochroną gatunkową i został opisany jako symbol bogactwa tradycyjnego krajobrazu.
Wrona siwa (Corvus corone) została opisana jako jeden z najbardziej inteligentnych i zaradnych ptaków spotykanych w Polsce. Łatwo ją rozpoznać po kontrastowym ubarwieniu: szare ciało łączy się z czarną głową, skrzydłami i ogonem. Dobrze przystosowała się do życia blisko człowieka – bywa widywana na polach, w centrach miast, parkach i na osiedlach. Jest wszystkożerna, potrafi uczyć się przez obserwację, zapamiętuje miejsca z pożywieniem i ostrzega inne ptaki głośnym krakaniem.
Muchołówka mała (Ficedula parva) została przedstawiona jako niepozorny, ale ciekawy ptak, występujący w Polsce głównie w starych, wilgotnych lasach liściastych i mieszanych, szczególnie tam, gdzie dominują graby, dęby i buki. Prowadzi raczej skryty tryb życia i częściej daje się usłyszeć niż zobaczyć. Samiec w okresie lęgowym wyróżnia się pomarańczowym gardłem. Ptaki te polują na drobne owady, chwytając je w zręcznych wypadach z gałęzi. W materiale podkreślono, że to gatunek nieliczny i lokalny, związany z mało przekształconymi lasami.
Po ogłoszeniu wyników organizatorzy podziękowali za oddane głosy i zaprosili do udziału w kolejnej odsłonie konkursu: Ptak Roku 2027 w Polsce.