Koparki podsiębierne kołowe i gąsienicowe różnią się sposobem poruszania, stabilnością oraz możliwościami pracy w określonych warunkach terenowych. Wybór odpowiedniego modelu powinien więc zależeć przede wszystkim od rodzaju robót, podłoża i sposobu przemieszczania maszyny między miejscami pracy. Czym różnią się oba typy koparek i który lepiej sprawdzi się na Twojej budowie.
Podstawowa różnica sprowadza się do sposobu przenoszenia obciążeń na podłoże i związanej z tym mobilności maszyny. Koparka kołowa porusza się na oponach, dzięki czemu może samodzielnie zjechać z placu i przemieścić się po drodze publicznej z prędkością zbliżoną do ruchu pojazdów użytkowych. Koparka gąsienicowa rozkłada masę na dużej powierzchni styku z gruntem, przez co wywiera mniejszy nacisk jednostkowy i utrzymuje się na podłożu, które pod kołami zamieniłoby się w koleiny.
Warto pamiętać, że obie odmiany należą do tej samej rodziny konstrukcyjnej i realizują identyczny cykl roboczy, czyli kopanie łyżką skierowaną w stronę operatora. Różnice dotyczą podwozia, a nie osprzętu roboczego, więc łyżki, chwytaki czy zrywaki montuje się na tej samej zasadzie w obu wersjach.
Koparka kołowa sprawdza się tam, gdzie liczy się częsta zmiana miejsca pracy oraz poruszanie po utwardzonych nawierzchniach. Sprawdza się w pracach komunalnych, konserwacji sieci wodno-kanalizacyjnej, robotach drogowych w mieście i przy zadaniach rozproszonych na kilku placach w ciągu jednego dnia. Możliwość samodzielnego dojazdu do miejsca robót eliminuje koszt specjalistycznego transportu, który przy maszynie gąsienicowej trzeba doliczyć do każdej relokacji.
Koparka na oponach nie niszczy przy tym kostki brukowej, asfaltu ani chodników w takim stopniu jak gąsienice. Zanim jednak padnie decyzja o zakupie, warto wiedzieć, do jakich zadań w ogóle projektowana jest koparka podsiębierna i czym różni się od pozostałych typów maszyn. Ograniczeniem wersji kołowej pozostaje praca na grząskim, błotnistym lub silnie nachylonym gruncie, gdzie opony tracą przyczepność. W takich warunkach maszyna traci stabilność i wymaga rozkładania podpór, co spowalnia cały cykl roboczy.
Podwozie gąsienicowe jest bardzo dobrym wyborem na trudny, niestabilny lub nachylony teren, w którym opony po prostu zawodzą. Duża powierzchnia styku z gruntem oznacza niski nacisk jednostkowy, dzięki czemu maszyna nie zapada się w miękkim podłożu i pewnie pracuje na skarpach oraz nasypach. Wyższa masa własna oraz niżej położony środek ciężkości przekładają się na większą stabilność podczas głębokiego kopania i podnoszenia ciężkich ładunków.
Maszyna gąsienicowa lepiej przenosi też siły reakcji przy odspajaniu twardego gruntu, kamienistego podłoża czy zwietrzałej skały. Brak konieczności rozkładania podpór skraca czas przygotowania do pracy w każdym nowym punkcie wykopu, co z kolei zwiększa wydajność na dużym placu. Wadą jest z kolei ograniczona mobilność i brak możliwości samodzielnego przejazdu po drodze publicznej, ponieważ gąsienice niszczyłyby nawierzchnię i poruszały się zbyt wolno. Każda zamiana lokalizacji pracy z tą maszyną wymaga zatem transportu na naczepie niskopodwoziowej, czego efektem są wyższe koszty eksploatacji.