Uczelniane święto potrafi wyglądać jak akademicki rytuał z togami, dyplomami i oficjalnymi wystąpieniami. Tym razem na Politechnice Lubelskiej za ceremonialną oprawą stała opowieść o ludziach nauki, współpracy między uczelniami, nowych doktorach i badaniach, które wychodzą daleko poza sale wykładowe.
Podczas obchodów 73. rocznicy utworzenia Politechniki Lubelskiej uczelnia przypomniała, że nauka techniczna to także odpowiedzialność, relacje akademickie i wpływ na otoczenie. Rektor prof. Zbigniew Pater mówił o roli uczelni w kształceniu osób, które będą uczestniczyć w życiu publicznym, kulturze i debacie o przyszłości kraju.
– Kształcimy ludzi, którzy będą współtworzyć życie publiczne, kulturę i debatę o tym, jak ma wyglądać nasz kraj. Dlatego tak ważna jest obecność w murach uczelni wybitnych ludzi nauki, którzy przypominają, że nauka bez refleksji staje się niebezpieczna, a wolność bez odpowiedzialności – pustym hasłem – mówił rektor Politechniki Lubelskiej, prof. Zbigniew Pater.
Centralnym punktem uroczystości było nadanie tytułu doktora honoris causa Politechniki Lubelskiej prof. Stanisławowi Legutce. To specjalista w dziedzinie technologii maszyn, obróbki skrawaniem oraz eksploatacji maszyn i urządzeń.
Senat Politechniki Lubelskiej wyróżnił profesora za dorobek naukowy, wieloletnie zaangażowanie w rozwój środowiska akademickiego, konsekwencję i pracę na rzecz współpracy naukowej. Prof. Legutko dołączył do grona 22 honorowych doktorów uczelni.
– Profesor jest wybitnym naukowcem o międzynarodowej renomie, uznanym nauczycielem akademickim oraz niezwykle sprawnym i zaangażowanym organizatorem i kreatorem nauki – podkreślił recenzent, prof. Jarosław Sęp z Politechniki Rzeszowskiej.
Relacja prof. Stanisława Legutki z Politechniką Lubelską trwa od ponad 20 lat. Szczególnie mocno wiąże się z Wydziałem Mechanicznym, gdzie wspólne działania przełożyły się na publikacje, konferencje, projekty i rozwój młodej kadry naukowej.
W laudacji prof. Jerzy Józwik podkreślał, że współpraca miała także wymiar akademickiej przyjaźni. Wskazywał również, że opinie prof. Legutki w postępowaniach habilitacyjnych, profesorskich i akredytacyjnych wpływały na rozwój oraz prestiż Wydziału Mechanicznego.
– Owocowała wspólnymi publikacjami w najlepszych czasopismach, konferencjami, projektami, rozwojem młodej kadry naukowej i przede wszystkim przyjaźnią – mówił w laudacji prof. Jerzy Józwik. – Opinie profesora w postępowaniach habilitacyjnych, profesorskich i akredytacyjnych miały bezpośredni wpływ na rozwój i prestiż Wydziału Mechanicznego – dodał.
Dla studentów taki fragment akademickiej historii ma bardzo konkretny wymiar. Za współpracą naukowców stoją tematy zajęć, laboratoria, publikacje, projekty badawcze i ścieżki kariery młodych osób, które dopiero wchodzą w świat nauki.
Odbierając wyróżnienie, prof. Stanisław Legutko mówił o swoich bliskich związkach z Lublinem oraz o ponad 30-letniej współpracy z prof. Józefem Kuczmaszewskim, byłym rektorem Politechniki Lubelskiej.
– Ten tytuł jest dla mnie ogromnym wyróżnieniem i źródłem wielkiej satysfakcji – podkreślał profesor. – Cieszy mnie długoletnia współpraca i przyjaźń z profesorem Józefem Kuczmaszewskim, byłym rektorem Politechniki Lubelskiej, z którym współpracujemy od ponad 30 lat. Miałem też możliwość współuczestniczenia w procesie kształcenia kadr. Moje związki z Lublinem są bardzo bliskie.
Laureat wskazał też na wyzwania stojące przed uczelniami technicznymi. Mówił o przygotowywaniu kadr Industry 5.0-ready, nowoczesnych badaniach oraz przekazywaniu wiedzy do przemysłu, zwłaszcza w obszarze technologii maszyn i utrzymania ruchu.
– Rola uczelni technicznych w kształceniu kadr Industry 5.0-ready i prowadzeniu nowoczesnych badań jest krytyczna dla polskiej konkurencyjności w transformującej się globalnej gospodarce. Wieloletnia współpraca naukowa naszych uczelni w obszarze technologii maszyn i utrzymania ruchu, stanowi fundament dla dalszego rozwoju badań i transferu wiedzy do praktyki przemysłowej – mówił laureat.
Święto Politechniki Lubelskiej było także dniem promocji nowych naukowców. Dyplomy odebrało 12 doktorów oraz 6 doktorów habilitowanych.
Rektor prof. Zbigniew Pater zaznaczył, że za awansami naukowymi stoją lata pracy, samodzielność badawcza i odpowiedzialność za własne wyniki. Wskazał też, że promocje są świętem indywidualnych osiągnięć oraz dowodem na tworzenie środowiska sprzyjającego rozwojowi naukowemu.
– Za kolejnymi awansami naukowymi kryje się coś więcej niż tylko zmiana stopnia lub tytułu przed nazwiskiem. To lata pracy, nauka samodzielności badawczej i brania odpowiedzialności za własne wyniki. Promocje są nie tylko świętem indywidualnych osiągnięć, ale też dowodem, że nasza uczelnia potrafi tworzyć środowisko, w którym taka droga jest możliwa – zaznaczył rektor prof. Zbigniew Pater.
Wśród promowanych osób znalazła się dr inż. arch. Katarzyna Drobek z Wydziału Budownictwa i Architektury. Na ten dzień czekała siedem lat. Jej doktorat dotyczył zamków częściowo odbudowanych jako formy ochrony konserwatorskiej.
– To dla mnie wyjątkowy dzień, na który czekałam siedem lat – przyznała dr inż. arch. Katarzyna Drobek z Wydziału Budownictwa i Architektury. – Mój doktorat poświęcony był zamkom częściowo odbudowanym jako formie ochrony konserwatorskiej. To temat niezwykle ważny, ponieważ w Polsce wciąż konieczne jest wypracowanie jasnych zasad postępowania z zabytkowymi ruinami zamkowymi.
Podczas uroczystości pracownicy uczelni otrzymali odznaczenia państwowe i resortowe. Wręczono między innymi:
W programie znalazło się też miejsce dla nauczycieli akademickich wybranych przez studentów. To wyróżnienia, które wychodzą bezpośrednio od osób spotykających wykładowców na ćwiczeniach, wykładach, konsultacjach i seminariach.
Obchody odbyły się w 73. rocznicę utworzenia uczelni. Rektor prof. Zbigniew Pater przypomniał, że Politechnika Lubelska zaczynała od 107 studentów i wypożyczanych sal, ponieważ nie miała jeszcze własnego budynku.
– Zaczynaliśmy od 107 studentów i wypożyczania sal, bo nie mieliśmy własnego budynku – wspominał rektor Zbigniew Pater. – Dzisiaj Politechnika to nowoczesna uczelnia, w której pracuje prawie 1300 osób i studiuje blisko 7000 studentów. Uczelnia, która jest zaliczana do najlepszych w Polsce i która od kilku lat dzierży palmę pierwszeństwa w zakresie innowacyjności w naszym kraju. Uczelnia, która inwestuje w nowe kierunki kształcenia, sprzęt badawczy oraz rozwój pracowników. Bardzo duża grupa naszych naukowców znajduje się w gronie 2 proc. najlepszych badaczy na świecie.
Obecnie Politechnika Lubelska zatrudnia prawie 1300 osób, a kształci się na niej blisko 7000 studentów. Uczelnia rozwija nowe kierunki kształcenia, sprzęt badawczy oraz zaplecze dla pracowników.
Prof. dr hab. inż. Stanisław Legutko jest związany z Politechniką Poznańską od 1973 roku. Na tej uczelni uzyskał stopień doktora nauk technicznych w 1980 roku, doktora habilitowanego w 1995 roku oraz tytuł profesora w 2004 roku.
Jego prace badawcze obejmują wiele obszarów inżynierii mechanicznej:
Dorobek publikacyjny profesora obejmuje ponad 600 prac naukowych, w tym 3 książki z technologii i eksploatacji maszyn oraz 3 podręczniki.
| Baza | Dane |
| Web of Science | 164 publikacje, indeks H = 35, ponad 3500 cytowań |
| Scopus | 176 prac, indeks H = 36, ponad 4000 cytowań |
| TOP 2% | Obecność w latach 2021–2024 w zestawieniu najczęściej cytowanych naukowców świata według rankingu Uniwersytetu Stanforda |
Prof. Legutko otrzymał w 2008 roku tytuł Profesora Honorowego Wydziału Budowy Maszyn Uniwersytetu Technicznego w Cluj-Napoca w Rumunii. W 2024 roku został Doktorem Honoris Causa Politechniki Opolskiej.
Jest członkiem z wyboru Komitetu Budowy Maszyn Polskiej Akademii Nauk, ekspertem Komisji Akredytacyjnej Uczelni Technicznych oraz ekspertem Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego do spraw doktoratów wdrożeniowych. Pełni również funkcje w radach naukowych czasopism krajowych i zagranicznych.
Profesor zrecenzował 70 prac doktorskich w Polsce, Indiach i na Słowacji, 34 wnioski habilitacyjne oraz 21 wniosków o tytuł profesora w Polsce, na Słowacji i w Kanadzie.
Prof. Stanisław Legutko współpracował z licznymi ośrodkami naukowymi w Polsce i za granicą. Odbywał staże naukowe w Noordelijke Hoogeschool Leeuwarden w Holandii oraz w Universitaet Hannover, Institut fuer Mechanik, Hannover w Niemczech.
Był profesorem wizytującym na Uniwersytecie Technicznym w Koszycach na Słowacji oraz na Uniwersytecie Jana Evangelisty Purkiniego w Uściu nad Łabą w Czechach.
W latach 1995–2025 odbywał krótkoterminowe staże naukowe na uczelniach technicznych w Austrii, Czechach, Rumunii, Bułgarii, Mołdawii, Serbii, Chorwacji, na Węgrzech, Słowacji oraz we Francji w ramach programów ERASMUS+ i CEEPUS.