Piosenka aktorska wraca na scenę w repertuarze największych autorów polskiego słowa. Koncert „Piosenki to…? – Osiecka, Młynarski, Przybora, Kofta” gromadzi wykonawców kilku pokoleń, którzy sięgają po utwory tworzone w czasach, gdy tekst i interpretacja stanowiły centrum piosenki.
Program koncertu obejmuje utwory autorstwa Agnieszki Osieckiej, Wojciecha Młynarskiego oraz Jeremiego Przybory. Są to piosenki dobrze znane z teatralnych scen i recitalowych estrad, napisane z myślą o aktorach i ich indywidualnym sposobie opowiadania historii.
Piosenki to dźwięki.
Piosenki to słowa.
Piosenka – łyk szczęścia.
Piosenka – łez browar
Ten fragment autorstwa Andrzeja Poniedzielskiego stanowi punkt odniesienia dla całego koncertu i porządkuje sposób myślenia o piosence jako formie scenicznej.

W koncercie biorą udział aktorzy młodszego pokolenia, w tym Marcin Januszkiewicz, Jakub Gąsowski oraz Katarzyna Dąbrowska. Ich interpretacje uzupełniają występy artystów od lat związanych z piosenką aktorską i teatralną.
Na scenie pojawiają się również Hanna Śleszyńska, Jacek Wójcicki, Zbigniew Zamachowski, Joanna Trzepiecińska oraz Olga Bończyk, prezentując własne odczytania znanych tekstów.
Autorem koncepcji koncertu był Andrzej Strzelecki. W jednym z wypowiedzi podkreślał charakter spotkania, jakie miało powstać na scenie:
Ten koncert jest artystycznym spotkaniem moich duchowych nauczycieli z moimi uczniami
Po śmierci artysty rolę konferansjera przejął Andrzej Poniedzielski, który prowadzi koncert, zapowiadając kolejne utwory i porządkując narrację wieczoru.
W zależności od koncertu na scenie występują wymiennie: Katarzyna Dąbrowska, Joanna Trzepiecińska, Hanna Śleszyńska, Zbigniew Zamachowski, Marcin Januszkiewicz, Jacek Wójcicki, Kacper Kuszewski, Beata Rybotycka, Jakub Gąsowski, Olga Bończyk, Rafał Olbrychski, Kamila Najduk, Joanna Pocica, Krzysztof Szczepaniak, Iza Połońska, Joanna Dark oraz inni zapraszani artyści.
Oprawę muzyczną zapewnia zespół pod kierownictwem Wiesława Wysockiego.
Koncert trwa dwie godziny i odbywa się bez przerwy. Program został ułożony jako ciąg kolejnych interpretacji piosenek, bez wyraźnego podziału na części, z naciskiem na płynność przebiegu wieczoru i spójność repertuaru.